ΙΣΤΟΡΙΑ

Η Αλμωπία ήταν πάντοτε φιλική προς τον άνθρωπο. Γι αυτό κατοικήθηκε από τα πρώιμα χρόνια της νεολιθικής εποχής. Από την περίοδο αυτή σημαντικό ενδιαφέρον συγκεντρώνουν τα σπηλαιοκαταφύγια προϊστορικών χρόνων στα Λουτρά Αριδαίας και οι οικισμοί νεκροταφεία στο Μοναστηράκι, Άψαλο, Άλωρο. Τα σπηλαιοκαταφύγια κοντά στις ιαματικές πηγές των Λουτρών, αποτελούσαν τον παλαιότερο χώρο στέγασης των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων κατά τη Νεολιθική περίοδο.
Ο γενεαλογικός μύθος της Αλμωπίας αναφέρει ότι ονομάστηκε έτσι από τον γίγαντα Αλμωπό. Ο Αλμωπός ήταν γιος του Ποσειδώνα και της Έλλης. Ο αφέντης δηλαδή των θαλασσών και ποταμών είναι ο γενάρχης των Αλμωπαίων που κατά την μυθολογία ήταν φυλή γιγάντων.
Όταν όμως ο Κάρανος με τους Μακεδόνες εγκαταστάθηκαν στην Βεργίνα, έδιωξαν τους ΄Αλμωπες και εποίκισαν αυτοί την Αλμωπία χωρίς να αλλάξουν το όνομά της και έτσι αποτέλεσε μια από τις 17 επαρχίες του Μακεδονικού Βασιλείου.  Κύριες πόλεις  ήταν η Άψαλος, η Εύρωπος και ή Όρμα.
Ήταν επόμενο ο ευλογημένος αυτός τόπος να τραβήξει το ενδιαφέρον όλων των κατακτητών της Μακεδονίας. Οι διάφοροι κατακτητές άφησαν στο πέρασμά τους  πολλά τοπωνύμια που σώζονται και σήμερα όπως, Πόζαρ ( τα λουτρά μας), Σούμπουτσκο (η Αριδαία από το, σου =νερό) και πολλά άλλα.
Τα πρώτα βυζαντινά χρόνια η  Αλμωπία παίρνει την ονομασία Ενωτία από την ομώνυμη πόλη – φρούριο και έδρα της βυζαντινής διοίκησης. Οι έρευνες τοποθετούν τη βυζαντινή πόλη κοντά στο χωριό Νότια.